PSYCHOLOGY

waar komt jouw passie voor eten vandaan?

Mijn passie voor eten? Ik zou het niet per se passie voor eten noemen. Mijn passie voor voeding is meer gelegen in wat het met je doet. Toen ik voor de eerste keer een bewuste voedingskeuze maakte om vegetariër te worden, denk ik dat we daar de start mogen noemen. Ik werd ziek ervan om te zien wat er gebeurde met onze mede ”leefgenootjes” en wilde niks anders dan dat niet meer in mijn mond te hebben. Niet omdat ik het niet lekker vond, nee dat zeker niet, maar ik wilde de dood van een kleine kuiken niet in m’n handen hebben (die ik ook daadwerkelijk had vastgehouden). De meeste ”haters” zullen dan zeggen: ”ja helpt toch voor geen moer!”. Nou…….ja dat klopt deels. Mijn onder consumptie kan niet op tegen de overconsumptie , maar dat gore tering gevoel is het zeker niet waard en daar deed ik het voor.

Een passie voor koken had ik overigens wel, maar nooit dat ik de hele reeks van jaimy oliver in me kast had. Ik kon daarentegen wel 24 kitchen kijken van hier tot zaligheid (eerlijk waar , wie niet :p). Inmiddels is dat stukke minder, zeker als je zoveel met eten dagelijks bezig ben (erover leren, lichaam, stoffen die erin zitten) en geniet ik er eerder van als iemand iets voor me maakt, want ben nu gewoon in mijn luie fase.

Na het vegetariër worden, ben ik mij vooral gaan verdiepen in sportvoeding voor een vegetariër en liften. Nu heb ik het ongeveer over 2013 of nog 2012. In het begin had ik mijn eten niet on check en was ik veel afgevallen en at way to weinig eiwit. Als ik terug kijk at ik eerder ook veganistisch. Gezien ik dat niet wilde en spiermassa wilde, begon ik met bulken. Brood, bakken kwark echt blehhhh blehhh blehh veel kwark en trainen. Guess what….het lukte. Ik had toch wel in 2,5 jaar tijd flink wat spiermassa aangezet door consistent te trainen (6 dagen per week of zelfs 7 soms). Ergens was ik er natuurlijk ook nog trots op, dat dit met vegetarische voeding was gegaan en geen druppeltje of poedertje. Yup geen shakes of eiwitpoeders, just pure simpel food.

Ik zag daarmee ook meteen de kracht van voeding. Wanneer ik eerst vegetariër was, kwakte ik maar wat aan. Broodje hier, linzen hier, soms een ei, heel soms halfvolle yoghurt. Het was gewoon niet volwaardig en sterker nog ik liep tekorten op door niet regelmatig m’n b12 en multi in te nemen. Pas na die afval fase, zag ik dat het anders moest. Ik ging me inlezen , experimenteerde en trail and error zijn er geweest (geloof me).

Inmiddels ben ik geen vegetariër meer  door omstandigheden, maar kan ik zeggen dat ik per week misschien max 100 gram vlees naar binnen krijg. meestal alleen beleg en bij het avond eten hoef ik er eigenlijk niks van te weten. wel eet ik veel eieren. Inmiddels doe ik ook niet meer aan fitness en ja ik ben m’n gains kwijt. Ik koos voor  andere sporten , die het niet in stand konden houden. Ik eet nog altijd eiwitrijk.

Ik vond the gains wel echt ziek leuk, maar sporten om jezelf te veranderen mehhhh…… is niet iets wat ik in mijn hoofd wil hebben. Wel een tip trouwens , ik heb ook natuurlijk lopen cutten; the key met het cutten is je benen trainen, elke dag 1 uur, bam je bent erzo.

Hoe is mijn voeding en hoe zit het met de passie?

Mijn voeding momenteel is overal en nergens. Nog steeds erg flexi en eiwitrijk, maar ook veel andere dingen ertussen, kijken wat werkt, wat lekker is en een blijvertje is. Mijn passie is…….. Veel groter, maar heeft ook zijn dipjes. Ik zit soms met gedachtes van: ”waarom studeer ik dit ook alweer?” en dan heb ik ook momenten van ”goh dit zoveel leuker en socialer!”

persoonlijk denk ik dat dit altijd zo zal zijn, omdat ik mezelf altijd wil innoveren en uitdagen.

en jij? hoe zit het met jouw passie voor voeding?

Dikke knuffel,

Iamstuffed

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *